Claudia
Znaczenie
Claudia to żeńska forma łacińskiego nomenu Claudius, wywodzącego się od nazwy rzymskiego rodu gens Claudia. Najczęściej łączy się ją z łacińskim przymiotnikiem claudus, „kulawy, ułomny”, co w starożytności funkcjonowało jako przydomek; jednocześnie ród miał sabińskie korzenie (Attius Clausus), więc możliwe jest tło przedłacińskie, a tradycyjna etymologia bywa uznawana za ludową. Imię rozpowszechniło się w świecie rzymskim, utrwaliło w łacinie chrześcijańskiej (wspomniana w 2 Liście do Tymoteusza Claudia) i hagiografii, gdzie pojawiają się wczesne męczennice o tym imieniu, choć brak jednej dominującej patronki. W nowożytnych językach zachowano formę Claudia (portugalskie Cláudia), obok wariantów pochodnych typu Claudine; w polszczyźnie odpowiednikiem jest Klaudia, a wariantem historycznym i literackim Klaudyna, spopularyzowana w XIX wieku. W dawnych polskich metrykach imię notowano sporadycznie, częściej jako łacińskie Claudia w zapisach kościelnych; brak ciągłej, szerokiej tradycji staropolskiej. Dynamiczny wzrost użycia nastąpił dopiero pod koniec XX wieku, szczególnie w latach 90.; obecnie popularność maleje. Pisownia z C pozostaje w Polsce mniej częsta od spolszczonej Klaudii i bywa wybierana dla podkreślenia międzynarodowego charakteru. W kalendarzach imię figuruje, lecz daty imienin są niejednolite. Współcześnie Claudia odbierana jest jako nowoczesna, a zarazem śródziemnomorska, a dawna asocjacja z claudus ma wymiar erudycyjny i nie wpływa na potoczne skojarzenia.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
