Cláudia
Znaczenie
Imię Cláudia jest portugalskim wariantem łacińskiej Claudii, żeńskiej formy cognomen Claudius, wywiedzionego od łac. claudus ‘chromy, kulejący’, choć w tradycji późnoantycznej i chrześcijańskiej literalna etymologia traciła na znaczeniu na rzecz prestiżu rodu Klaudiuszów oraz kultu świętych i biblijnej wzmianki o Claudii (2 Tm 4,21). W średniowieczu funkcjonowało w kręgu łacińskim, lecz w Polsce nie ma bogato poświadczonego, ciągłego użycia historycznego; imię pojawia się tu raczej incydentalnie i dopiero w czasach nowożytnych, a jego masowa popularność nastąpiła pod koniec XX wieku. Polskim odpowiednikiem utrwalonym w normie jest Klaudia, zgodnym z regularnym przekształceniem łacińskiego Cl- w polskie Kl- (por. Klemens, Klara), obok międzynarodowej pisowni Claudia. Forma z akcentem Cláudia jest charakterystyczna dla portugalskiego (a pokrewnie w katalońskim występuje Clàudia) i sygnalizuje miejsce akcentu; w Polsce bywa spotykana w środowiskach lusofonicznych lub w kontekście migracyjnym, lecz w urzędowym obiegu najczęściej upraszczana do Claudia albo adaptowana jako Klaudia. Warianty pokrewne to m.in. francuskie Claude (także uniseks) i Claudine, włosko‑hiszpańskie Claudia, a męski odpowiednik w polszczyźnie brzmi Klaudiusz. W Polsce imię Klaudia osiągnęło znaczną popularność w latach 90. i na początku XXI wieku, po czym ustabilizowało się na poziomie umiarkowanym; specyficzna pisownia Cláudia pozostaje niszowa. Jeśli chodzi o dawne zapisy Cláudii w polskich źródłach, brakuje szczegółowych danych.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
