Chloé

Podobne: Chloe, Chlöe, Chloé, Chloë

Znaczenie

Imię Chloé ma pochodzenie greckie: wywodzi się od słowa chloē ‘młoda zieleń, kiełek, rozkwit’, spokrewnionego z przymiotnikiem chlōros ‘zielonkawy, świeży’, a w starożytności było także przydomkiem bogini Demeter, przywołującym wiosenną żyzność. W literaturze klasycznej rozsławił je romans pasterski Dafnis i Chloe przypisywany Longosowi, a w tradycji chrześcijańskiej pojawia się w 1 Liście do Koryntian jako imię kobiety z otoczenia wspólnoty Pawłowej, choć nie utrwaliło się w kulcie świętych. Jego nowożytna popularność rozkwitła w świecie anglo- i francuskojęzycznym (w Anglii i Francji szczególnie od końca XX wieku), skąd rozprzestrzeniło się na inne języki. Warianty graficzne zależą od zwyczajów ortograficznych: francuskie Chloé, angielskie i łacińskie Chloe, niemieckie i niderlandzkie Chloë, włoskie i hiszpańskie Cloe, a w obiegu angloamerykańskim także Khloe/Khloé. W Polsce nie ma tradycji historycznego użycia tego imienia i brak danych o jego dawnej obecności; funkcjonuje współcześnie jako moda zapożyczona, rozpoznawalna dzięki kulturze popularnej i literaturze, ale rzadka. Ze względu na ograniczenia rejestrowe stosuje się zwykle zapis bez znaków diakrytycznych, więc forma Chloé bywa urzędowo zapisywana jako Chloe; spotyka się też Kloe jako wymowę-jawny zapis. Użycie pozostaje marginalne, zdrobnienia nie są ustalone, a wymowę w polszczyźnie najczęściej oddaje się jako “klo-e”.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco