Carolina

Znaczenie

Carolina to romańsko‑łaciński wariant żeńskiej formy imienia wywodzącego się od łacińskiego Carolus, czyli spolszczonego Karola, ostatecznie pochodzącego od germańskiego Karl „mężczyzna, człowiek wolny”. W sensie symbolicznym imię łączy się więc z niezależnością i godnością osoby wolnej. Feminina rozwinęły się w językach Europy Zachodniej (Carolina, Caroline, Carola), a ich odpowiednikiem słowiańskim stała się Karolina. W Rzeczypospolitej i na ziemiach polskich zapis Carolina bywał powszechny w metrykach łacińskich od XVII do XIX wieku, podczas gdy w mowie i w piśmie polskim utrwaliła się forma Karolina; w obszarach z wpływem niemieckim spotykano też Karoline, a w kręgach frankofońskich Caroline. W Polsce współcześnie standardem pozostaje Karolina, natomiast Carolina jest prawnie dopuszczalna i sporadycznie nadawana, częściej wybierana przez rodziny dwujęzyczne lub chcące podkreślić hiszpańskie, włoskie czy portugalskie konotacje; brak jednak szczegółowych, publicznie dostępnych danych liczbowych dla tej formy. W tradycji religijnej popularność żeńskich form wspierał kult św. Karola Boromeusza oraz bł. Karoliny Kózkówny; osobna święta o formie Carolina nie jest w Polsce wyróżniana, więc imię dzieli obchody z Karoliną. Historyczne i obcojęzyczne warianty to m.in. Carolina, Caroline, Karoline, Carola, Carolyn; w polszczyźnie typowe zdrobnienia, także dla formy Carolina, to Karolinka, Karolka, Karolcia, Lina i Rola. Wymowa w polskim zwykle odpowiada postaci [karolina].

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco