Brunon

Znaczenie

Imię Brunon ma pochodzenie germańskie i jest ściśle związane z formą Bruno, poświadczoną w źródłach łacińskich jako Bruno, z dopełniaczem Brunonis. W polszczyźnie wariant Brunon uchodzi za uczoną adaptację powstałą wskutek odczytania łacińskiego dopełniacza jak mianownika, a następnie utrwalił się w hagiografii i historiografii, zwłaszcza w odniesieniu do św. Brunona (Brunona) z Kwerfurtu. Etymologia imienia wywodzi się od starowysokoniemieckiego brun ‘brązowy, brunatny’, pierwotnie oznaczającego osobę o ciemnej karnacji lub włosach; część badaczy dopuszcza też związek z brunia ‘kolczuga, pancerz’, co nadawałoby imieniu odcień znaczeniowy „opancerzony, zbrojny”. W Polsce imię pojawia się od XI wieku w kręgu dworsko-kościelnym, a jego prestiż budowały postaci św. Brunona z Kwerfurtu i św. Brunona z Kolonii. Warianty historyczne używane w Polsce to przede wszystkim Bruno i Brunon; sporadycznie notowano skrócone Brun, a w zdrobnieniach pojawiał się Brunek. W nowożytności imię było rzadkie, a częstsze stało się ponownie dopiero pod koniec XX i na początku XXI wieku, przy czym współcześnie wyraźnie dominuje forma Bruno, zaś Brunon pozostaje wariantem rzadszym, ale poprawnym i rozpoznawalnym. Dokładne dane o średniowiecznej frekwencji są skąpe, gdyż większość zapisów ma charakter łaciński i dotyczy osób duchownych lub elit.

Imieniny

1 październik, 6 październik, 11 październik, 15 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco