Borys

Znaczenie

Imię Borys ma niejednoznaczne pochodzenie: najczęściej łączy się je albo z prasłowiańskim rdzeniem bor- ‘walczyć’ (por. Borzysław/Borysław, Borzymir), co tłumaczyłoby je jako skróconą, zdrobniałą formę imion typu „ten, który walczy” lub „sława z walki”, albo z kręgiem bułgarsko-tureckim, skąd miało trafić na Bałkany jako imię władcy Borysa I (IX w.), chrzciciela Bułgarii; w tej drugiej hipotezie źródłosłów bywa wiązany z tureckimi określeniami bohatera/wojownika. Część badaczy dopuszcza też adaptację formy Bogoris. Pewne jest, że silny impuls do rozpowszechnienia imienia dał kult świętych Borysa i Gleba, pierwszych kanonizowanych męczenników Rusi, co ugruntowało jego obecność w świecie wschodniosłowiańskim. W Polsce nie mamy przekonujących średniowiecznych zapisów tej krótkiej formy; imię pojawia się sporadycznie w XIX–XX w. na Kresach i w kręgach stykowych z kulturą rosyjsko-ukraińską, a wyraźniej upowszechniło się dopiero w drugiej połowie XX w., z wyraźnym wzrostem popularności po 1989 r. Współcześnie uchodzi za imię krótkie, dźwięczne i neutralne stylistycznie. Warianty językowe to m.in. Boris (ros., ang., niem.), Borys (pol., ukr.), Barys (białor.), z hipokorystykami typu Boryś, Borysek, czasem Borek. Nie należy go mylić semantycznie z polskim rzeczownikiem bór ‘las’ – zbieżność brzmieniowa jest przypadkowa. W kalendarzach polskich imię bywa łączone z prawosławnym kultem Borysa i Gleba, choć tradycyjnie nie miało silnej pozycji w katolickiej onomastyce.

Imieniny

2 maj

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco