Bogumila
Znaczenie
Bogumila to żeńska forma starosłowiańskiego imienia dwuczłonowego, dziś normatywnie zapisywana jako Bogumiła. Składa się z tematu Bogu-/Bogo-, wywodzącego się od prasłowiańskiego bogъ ‘bóg, los, pomyślność, dostatek’, oraz członu -miła od prasłowiańskiego mil- ‘miły, kochany, lubić’. Pierwotne znaczenie można oddać jako „miła Bogu”, a w warstwie przedchrześcijańskiej także „umiłowana przez los/pomyślność”. Imię jest formacją żeńską do męskiego Bogumił; silna obecność tego ostatniego w tradycji (zwłaszcza dzięki bł. Bogumiłowi) sprzyjała utrzymaniu i rozpoznawalności wariantu żeńskiego. Najstarsze, jednoznaczne poświadczenia żeńskiej formy w źródłach średniowiecznych są nieliczne lub niepewne; imię staje się wyraźniej uchwytne dopiero w nowożytności i w XIX–XX wieku. Historyczne i językowe odpowiedniki to czeskie i słowackie Bohumila (z h zamiast g), południowosłowiańskie Bogomila, a w zapisach łacińskich i urzędowych spotyka się formę bez znaków diakrytycznych: Bogumila. W polszczyźnie notowano też wariant ortograficzny Bogumyła, dziś archaiczny. Użytkowanie w Polsce pozostaje umiarkowanie rzadkie: imię było chętniej nadawane w połowie XX wieku, zwłaszcza w nurcie odrodzenia słowiańskich imion, po czym jego frekwencja stopniowo spada; obecnie pojawia się sporadycznie, choć jest w pełni oswojone i zrozumiałe. Zdrobnienia funkcjonujące w praktyce to przede wszystkim Miła, Mila, Milka, a niekiedy także Bogusia.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
