Bogumił
Znaczenie
Bogumił to staropolskie imię męskie typu złożonego, wywodzące się z prasłowiańskich elementów teoforycznych: członu Bogu- (celownik od Bóg) i tematu -mił/-miła od „miły, miłować”. Oznacza dosłownie „miły Bogu” lub „ten, który miłuje Boga” i bywa traktowane jako słowiański odpowiednik greckiego Teofil. Poświadczone w Polsce co najmniej od XII wieku, wiąże się z kultem bł. Bogumiła, biskupa i pustelnika; w łacińskich dokumentach jego imię zapisywano jako Bogumilus. W źródłach średniowiecznych i nowożytnych spotyka się formy pisowniane Bogumil (bez znaków diakrytycznych), rzadziej Bogomił; odpowiedniki i warianty pokrewne w innych językach słowiańskich to czesko-słowacki Bohumil oraz południowosłowiański Bogomil. Diminutywy i formy poufałe obejmują zwłaszcza Boguś i Miłek; żeńskim odpowiednikiem jest Bogumiła. W dawnej antroponimii polskiej imię miało umiarkowaną frekwencję i nie należało do najpopularniejszych, lecz było stabilnie obecne w kręgu imion chrześcijańskich o rodzimym brzmieniu. W XIX i XX wieku odnotowano świadome odrodzenie imion słowiańskich, co utrzymało Bogumiła w użyciu; obecnie pozostaje ono rzadkie i nie trafia na czoło rankingów nadawczych. Dokładne dane liczebne z epok wcześniejszych są skąpe, jednak współczesne rejestry wskazują na ograniczony, lecz stały wybór tego imienia, często motywowany tradycją rodzinną, regionalną lub chęcią podkreślenia słowiańskiego dziedzictwa.
Imieniny
13 styczeń, 18 styczeń, 26 luty, 10 czerwiec, 3 listopad
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
