Bogumil
Znaczenie
Bogumil to forma imienia standardowo zapisywanego w polszczyźnie jako Bogumił; powstało z prasłowiańskich członów bog ‘Bóg’ i mił ‘miły, umiłowany’, co daje znaczenie „miły Bogu”, ewentualnie „ten, który miłuje Boga”. Jego odpowiedniki sensowe w innych tradycjach to m.in. Theofil i Amadeusz, a w świecie słowiańskim bliskie są czeskie i słowackie Bohumil oraz południowosłowiańskie Bogomil. W polskich źródłach średniowiecznych imię poświadczone jest w różnych zapisach: Bogumił, Bogumil, Bogumyl i łacińskie Bogumilus; wariant bez znaków diakrytycznych bywa dziś skutkiem standaryzacji urzędowej lub obcej klawiatury. Z imieniem łączy się silna tradycja hagiograficzna błogosławionego Bogumiła z Dobrowa (XII w.), czczonego w Wielkopolsce i na Kujawach, co sprzyjało jego przetrwaniu. Współcześnie jest to imię rzadkie i pozostaje poza najpopularniejszymi, choć od XIX wieku, wraz z odrodzeniem zainteresowania rodzimą onomastyką, notuje się okresowe powroty do użycia; brak jednak jednolitych, publicznie dostępnych danych liczbowych pozwalających na precyzyjne oszacowanie częstotliwości. Funkcjonuje żeński odpowiednik Bogumiła, a w obiegu potocznym spotyka się zdrobnienia Boguś, Miłek lub rzadziej Gumił. W kalendarzach imieninowych występuje kilka dat, najczęściej czerwcowych, związanych z kultem bł. Bogumiła. Imię pozostaje rozpoznawalne kulturowo i wyraźnie słowiańskie, zachowując tradycyjny, teoforyczny charakter.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
