Błażej
Podobne: Błażej, Blazej, Blažej
Znaczenie
Imię Błażej jest polską postacią chrześcijańskiego imienia wywodzącego się z łacińskiego Blasius, które z kolei pochodzi od greckiego Blásios, kojarzonego z przymiotnikiem blaisós ‘sepleniący, jąkający się’; takie nacechowanie było w antyku typowe dla antroponimów pochodzących od cech fizycznych, a później neutralizowało się w obiegu chrześcijańskim. Rozpowszechnił je kult św. Błażeja, biskupa Sebasty (IV w.), męczennika i patrona chorób gardła; w Polsce do dziś żywa jest praktyka błogosławieństwa świecami 3 lutego, co utrwaliło imię w tradycji kościelnej i ludowej. Do polszczyzny trafiło w średniowieczu wraz z piśmiennictwem łacińskim i słowiańskim kościelnym, częściowo zapewne przez czeszczyznę, o czym świadczy zbieżność z czeskim Blažej; w dokumentach notowane są łacińskie formy Blasius/Blazius oraz staropolskie Błaż i Błażej. Adaptacja fonetyczna obejmuje przejście łacińskiego si [sʲ] do polskiego ż oraz rozwój grupy bla- w bła-. W Polsce imię było znane od późnego średniowiecza, lecz pozostawało umiarkowanie rzadkie; wyraźniejszy, choć nadal umiarkowany, wzrost nadawań obserwuje się od lat 90. XX w., przy głównych imieninach 3 lutego. Liczne hipokorystyki to m.in. Błażek, Błażuś, Błażu, a od imienia utworzono wiele nazwisk: Błażej, Błażek, Błażyk, Błażejewicz, Błażewski, Błażejowski. Odpowiedniki w innych językach to m.in. Blaise (fr., ang.), Blasius (łac.), Blas (hiszp.), Biagio (wł.), Blažej/Blaž (cz., słow.). Dokładnych szeregów statystycznych dla dawnych epok brakuje.
Imieniny
3 luty, 29 listopad
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
