Blanka

Znaczenie

Imię Blanka ma pochodzenie germańsko‑romańskie i wywodzi się z frankijskiego przymiotnika blank ‘błyszczący, jasny, biały’, który przeszedł do starofrancuskiego jako blanc (męskie) i blanche (żeńskie), stając się imieniem żeńskim w kręgach dworskich. W językach europejskich utrwaliły się równoległe warianty: hiszpańska Blanca, włoska Bianca, francuska Blanche, portugalska Branca, niemiecka Blanca. Polski wariant Blanka najpewniej przyjął się wtórnie przez wpływy czeskie i niemieckie, gdzie funkcjonowała forma z grupą -nk-, oraz dzięki rozgłosowi średniowiecznych arystokratek o tym imieniu, m.in. Blanche/Blanki z Walezjuszy czy z Nawarry; w polskich materiałach dawnych jest jednak rzadki i brakuje szerokich, jednoznacznych poświadczeń staropolskich. W nowożytności pojawiał się sporadycznie, częściej w środowiskach zapatrzonych we Francję, natomiast szerszą dystrybucję w Polsce uzyskał dopiero pod koniec XX i na początku XXI wieku; notuje się wtedy systematyczny wzrost użycia, choć bez silnej tradycji patronalnej. Współcześnie Blanka bywa mylona z Bianką, która reprezentuje włoski wariant tej samej etymologii; w praktyce urzędowej traktuje się je jako odrębne imiona. Znaczenie pozostaje niezmienne: ‘biała, jasna, czysta’. W polszczyźnie spotyka się zdrobnienia Blańka, Blania, Blanusia; daty imienin są niejednolite i zależą od przyjętego kalendarza.

Imieniny

7 październik, 1 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco