Bianca

Znaczenie

Bianca to włoska forma imienia znaczącego „biała, jasna”, wywodząca się z włoskiego przymiotnika bianca (żeńskie od bianco), który z kolei pochodzi z łacińskiego średniowiecznego blancus, zapożyczonego z germańskiego źródłosłowu blank „biały, lśniący”. Historycznie odpowiada jej francuskie Blanche oraz hiszpańsko‑katalońskie Blanca; w polszczyźnie zadomowiły się przede wszystkim warianty Blanka i Bianka, przy czym zapis z literą c jest bliższy oryginałowi włoskiemu. W tradycji europejskiej imię nosiły m.in. władczynie i arystokratki (np. Bianca Maria Sforza), a jego rozpoznawalność w kulturze anglojęzycznej wzmocniły postaci Szekspirowskie. W Polsce brak średniowiecznej ciągłości użycia; imię pojawia się sporadycznie w XX wieku jako wpływ kultury włoskiej i angielskiej, a wyraźniejsze upowszechnienie dotyczy nowszych dekad, głównie wariantów Bianka i Blanka. Forma Bianca występuje rzadziej, częściej wybierana przez osoby podkreślające włoskie konotacje lub międzynarodowy charakter imienia. W odmianie polskiej zachowuje standardowy paradygmat żeński na -a (np. Bianki), choć zapis z c bywa źródłem wahań ortograficznych i wymowy. Imię nie ma utrwalonego patrona ani tradycji hagiograficznej w polskim kalendarzu, co również ograniczało jego starsze występowanie. Brak szczegółowych danych historycznych o notowaniach Bianki w dawnych dokumentach polskich; współcześnie pozostaje ono rozpoznawalne, lecz rzadsze od spolszczonych odpowiedników.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco