Berengar

Znaczenie

Berengar to imię germańskie o klasycznej, dwuczłonowej budowie, wywodzące się ze złożenia elementów oznaczających „niedźwiedzia” i „włócznię”: pierwszy człon pochodzi od pragermańskiego *berô ‘niedźwiedź’ (por. bern-/ber- w wielu imionach), drugi od *gaizaz ‘włócznia’, który w starowysokoniemieckiej tradycji antroponimicznej występuje jako -ger lub -gar. W średniowieczu imię funkcjonowało szeroko w kręgu frankońskim, longobardzkim i ogólnie zachodniogermańskim; jego łacińska forma Berengarius utrwaliła się w dokumentach kościelnych i świeckich. Do wariantów językowych należą m.in. niem. Berengar, fr. Bérenger, wł. Berengario, hiszp. i port. Berengario oraz katalońsko-aragońskie Berenguer, żywe zwłaszcza w średniowiecznej Katalonii. Znane postaci historyczne to m.in. władcy Italii Berengar I i Berengar II oraz teolog Berengar (Berengariusz) z Tours, którego polska historiografia często nazywa spolszczoną formą Berengariusz. W Polsce imię nie zakorzeniło się trwale; brak go w tradycyjnych kalendarzach i współczesnych zestawieniach popularnych imion, a ewentualne poświadczenia mają charakter incydentalny i zwykle dotyczą osób obcego pochodzenia lub kontekstów naukowych i literackich. Nie ma też ugruntowanych polskich zdrobnień. Współcześnie odbierane jest jako archaizujące i erudycyjne; bywa rozpoznawalne dzięki przekładom źródeł średniowiecznych oraz poprzez formy obce, zwłaszcza francuską i katalońską. Jeśli chodzi o dawne użycie stricte na ziemiach polskich, danych źródłowych jest bardzo niewiele.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco