Benwenuta

Znaczenie

Benwenuta to rzadka, polska postać imienia włoskiego Benvenuta, powstałego z wyrażenia ben venuta, dosłownie „dobrze przyszła”, czyli „mile widziana, witana”. Pod względem etymologicznym sięga łacińskiego bene „dobrze” i venire „przychodzić”, a bezpośrednim kanałem była włoszczyzna, gdzie żeńska forma Benvenuta odpowiada męskiemu Benvenuto. Pisownia z w zamiast v w polszczyźnie jest efektem dawnych zwyczajów transkrypcyjnych oraz adaptacji hagiograficznych: w polskich kalendarzach i przekładach kościelnych spotyka się bł. Benwenutę (Benvenutę) Bojani, dominikankę z XIII w., co utrwaliło wariant Benwenuta. Historycznie notowano formy Benvenuta i Benevenuta (łac./wł.), zaś w polskim piśmiennictwie obok Benwenuty pojawia się także Benvenuta, zwłaszcza we współczesnych zapisach wierniejszych oryginałowi. Brak wiarygodnych poświadczeń, by imię to funkcjonowało w dawnej antroponimii polskiej poza sferą odniesień do świętych i błogosławionych; nie figuruje też jako częste w nowoczesnych zestawieniach statystycznych, co wskazuje na jego znikomą lub symboliczną obecność. Semantyka imienia sprzyjała nadawaniu go w kręgu włoskim dzieciom długo oczekiwanym; w Polsce użycie ma głównie charakter wtórny i kulturowo-religijny. Hipokorystyki w polszczyźnie nie są utrwalone; ewentualne formy typu Bena, Benia czy Nuta pozostają jedynie hipotetyczne. Wspomnienie bł. Benwenuty bywa notowane 30 października, co bywa jedynym punktem odniesienia dla tego imienia w polskiej tradycji.

Imieniny

30 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco