Benjamin

Podobne: Benjamin, Benjamín, Benjámin

Znaczenie

Imię Benjamin pochodzi z hebrajskiego Binyāmīn, złożenia bin/bēn „syn” i yāmīn „prawica” lub „południe”, co interpretowano jako „syn prawicy” (uprzywilejowany, szczęśliwy) bądź „syn południa”. W Biblii to imię najmłodszego syna Jakuba i Racheli, protoplasty plemienia Beniaminitów; tradycja łączy z nim m.in. króla Saula oraz apostoła Pawła z Tarsu, „z pokolenia Beniamina”. Do polszczyzny dotarło przez grekę kościelną (Veniamín) i łacinę (Benjamin, Benjaminus), a utrwaliło się jako Beniamin; forma Benjamin funkcjonuje współcześnie jako międzynarodowa pisownia. W polszczyźnie spotykane są spieszczenia Benio, Beniu, Benek, Beniś; pod wpływem angielszczyzny także Ben i Benny. Nazwę nosi św. Beniamin, diakon i męczennik z V wieku, stąd najczęstsze imieniny przypadają 31 marca; w różnych kalendarzach pojawiają się też inne daty. Historycznie imię rzadkie wśród chrześcijan dawnej Polski, częstsze w społecznościach żydowskich (hebr. Binyomin/Binyomen, jid. Binem jako zdrobnienie); zapisy w metrykach odnotowują obie tradycje. Po II wojnie jego użycie spadło, a wyraźniejszy powrót nastąpił po 1990 roku wraz z modą na imiona biblijne i łatwe międzynarodowo; dokładne dane liczebne z epok wcześniejszych są skąpe. Odpowiedniki to m.in. ang.-niem.-fr. Benjamin, hiszp. Benjamín, wł. Beniamino, węg. Benjámin, ros. Weniamin (Вениамин), lit. Benjaminas, heb. Binyamin, ar. Binyamīn. W Polsce dominującą formą pozostaje Beniamin, choć pisownia Benjamin zyskuje popularność w rodzinach wielojęzycznych.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco