Benigny

Znaczenie

Imię Benigny ma pochodzenie łacińskie i wywodzi się od przymiotnika benignus, znaczącego ‘łagodny, życzliwy, dobroczynny’; przez hagiografię i tradycję kościelną trafiło do języków nowożytnych, zwłaszcza francuskiego jako Bénigne i włoskiego oraz hiszpańskiego jako Benigno. Polska forma Benigny jest w praktyce wtórnym spolszczeniem francuskiego Bénigne i/lub łacińskiego Benignus, spotykanym głównie w przekładach imion cudzoziemskich (klasyczny przykład to Jakub Benigny Bossuet, za fr. Jacques-Bénigne) oraz okazjonalnie w kontekstach zakonnych; brak solidnych dowodów na szerszy, potoczny obieg tego imienia w dawnej Polsce i w metrykach staropolskich, a współcześnie pozostaje ono skrajnie rzadkie i nie figuruje w popularnych kalendarzach imion. Warianty historyczne i międzyjęzykowe to przede wszystkim Benignus (forma łacińska używana w dokumentach kościelnych), francuskie Bénigne oraz włosko-hiszpańskie Benigno; w Polsce znacznie częściej notowana jest żeńska Benigna. Nie należy mylić Benigny z Beniaminem, Benedyktem ani Benonem, które mają odrębne etymologie i tradycje. Z powodu rzadkości brak ustalonych zdrobnień; ewentualne skróty typu Benio czy Beni pojawiałyby się raczej przez analogię do innych „Ben-” imion. Imię można łączyć symbolicznie z kultem kilku świętych o imieniu Benignus, jednak w polskiej praktyce nie ma utrwalonej daty imienin ani wyraźnej ciągłości użytkowania.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco