Beniamin

Znaczenie

Beniamin to imię biblijne pochodzenia hebrajskiego, od Binjamin/Binyamin, złożenia ben „syn” i yāmīn „prawa ręka, strona prawa” (w sensie także „południe”), zwykle interpretowanego jako „syn prawicy”, „umiłowany syn” lub „szczęśliwy syn”. W Księdze Rodzaju to imię najmłodszego syna Jakuba i Racheli; pierwotne Ben-oni („syn mojego bólu”) zostało przez ojca zmienione na Benjamin, co ugruntowało pozytywną symbolikę. Do polszczyzny trafiło przez grekę (Βενιαμίν) i łacinę (Benjamin), stąd w dawnych metrykach spotyka się łacińskie Benjaminus oraz formy pisane Benjamin/Beniamin; na Kresach i w tradycji wschodniej występuje także wariant cerkiewnosłowiańsko‑rosyjski Weniamin/Veniamin. W społecznościach żydowskich Rzeczypospolitej było imieniem częstym (jid. Binyomin), wśród katolików i protestantów raczej rzadkim, choć obecnym w kręgach biblijnych. W języku polskim normą jest forma Beniamin, dopełniacz Beniamina; hipokorystyki to m.in. Benio, Beniu, Beni, sporadycznie Ben (pod wpływem angielszczyzny), lokalnie bywa używany Benek, choć ten częściej łączy się z Benedyktem. Brakuje obfitych, ciągłych danych o popularności w Polsce przed XX w.; źródła wskazują na sporadyczne użycie w staropolskich zapisach, większą żywotność w gminach żydowskich oraz umiarkowany wzrost w ostatnich dekadach wśród rodziców sięgających po imiona biblijne nienależące do głównego kanonu. Imię funkcjonuje dziś bez wyraźnych konotacji stanowych, a jego brzmienie jest rozpoznawalne i łatwe w adaptacji międzynarodowej.

Imieniny

31 marzec, 19 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco