Beka

Znaczenie

Imię męskie Beka nie należy do tradycji polskiej; jego źródłosłów i historia wiążą się przede wszystkim z Gruzją. W języku gruzińskim (ბექა) funkcjonuje od średniowiecza i było noszone przez możnowładców, m.in. Beka Jaqeli, co sprzyja interpretacji semantycznej jako „pan, wódz”. Etymologicznie większość badaczy wywodzi je z turkijskiego tytułu beg/bey ‘pan, dostojnik’, przyswojonego i ugruntowanego w antroponimii kaukaskiej; końcowe -a to regularny przyrostek imienny w gruzińszczyźnie. W Polsce Beka nie ma potwierdzonej długiej historii użycia, nie figuruje w tradycyjnych kalendarzach ani hagiografii i, o ile występuje, to z reguły jako imię obce nadawane współcześnie (po liberalizacji przepisów w 2015 r.) w rodzinach o związkach z Kaukazem lub jako świadomy wybór o egzotycznym brzmieniu; brak jednak szerokich danych statystycznych potwierdzających skalę tego zjawiska. W polszczyźnie wymowa jest prosta [beka], odmiana: dopełniacz Beki, celownik Bece, biernik Bekę, narzędnik Beką, miejscownik Bece, wołacz Beko. Warto uwzględnić kolokwialne znaczenie rzeczownika „beka” (‘ubaw’), które może wpływać na odbiór tego imienia w codziennej komunikacji. W kręgu gruzińskim spotykane są formy pieszczotliwe typu Beko oraz imiona i złożenia z członem Bek-/Beg- w innych językach tureckich i kaukaskich, jednak nie są to warianty polskiej tradycji imiennej. Imię nie ma przypisanego dnia imienin w Polsce.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco