Beat

Znaczenie

Beat (męskie) wywodzi się bezpośrednio z łacińskiego przymiotnika beatus, znaczącego „błogosławiony”, „szczęśliwy”. Jako forma imienna utrwalił się w kręgu łacińskim w odniesieniu do wczesnochrześcijańskich i średniowiecznych mnichów noszących imię Beatus, m.in. Beatus z Liébany (VIII w., autor komentarzy do Apokalipsy) oraz legendarny pustelnik Beatus czczony w Szwajcarii, co szczególnie sprzyjało rozwojowi wariantu Beat w alemańskiej Szwajcarii. Tam imię to ma najstabilniejszą tradycję, z lokalnymi hipokorystykami typu Bädu/Bätu, a w językach romańskich pojawia się jako Beato (wł., hiszp.) i Béat (fr.). W Polsce imię Beat jako męskie nie wytworzyło rodzimej tradycji; praktycznie nie występuje w dawnych metrykach i kalendarzach, a jego użycie, jeśli w ogóle, ma charakter jednostkowy i importowany, związany z kontaktami międzynarodowymi lub pochodzeniem rodzinnym. Dużo silniejszą pozycję zajmuje żeńska Beata, notowana od renesansu, co dodatkowo zaciera rozpoznawalność męskiej formy; bywa ona w polszczyźnie mylona z angielskim rzeczownikiem „beat”. W polskich imiennikach brak ustalonego dnia imienin dla Beata; ewentualne obchody nawiązują do zagranicznych wspomnień świętych o imieniu Beatus. Warianty historyczne związane z łaciną (Beatus) i formami romańskimi nie doczekały się w Polsce adaptacji fonetyczno-słowotwórczej, a dane o historycznym użyciu na ziemiach polskich są skąpe lub niepotwierdzone. Semantycznie imię zachowuje pozytywny, chrześcijański wydźwięk „błogosławiony”.

Imieniny

19 luty, 9 maj, 31 lipiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco