Bawon

Znaczenie

Imię Bawon jest w polszczyźnie rzadkim, hagiograficznym odpowiednikiem imienia znanego w Niderlandach jako Bavo, a we francuszczyźnie jako Bavon; w łacinie średniowiecznej spotyka się formę Bavonis (np. in Sancti Bavonis). Najbardziej rozpoznawalnym nosicielem jest św. Bawon z Gandawy, flamandzki święty z VII wieku, którego kult pozostał zasadniczo lokalny (Flandria, Brabancja), stąd imię nigdy nie zakorzeniło się szerzej w Polsce. Polskie Bawon jest zapewne adaptacją poprzez francuski lub łaciński zapis, dostosowaną do rodzimej fleksji (dopełniacz: Bawona). Etymologia imienia nie jest pewna: badacze wywodzą je zwykle z dawnych germańskich hipokorystyków, skracających złożone imiona z członem oznaczającym „śmiały, dzielny” (por. germ. bald-, niderl. boud- w imionach typu Boudewijn/Balduin), ewentualnie z grupy imion na badu-/baduo- („walka”), jednak brak jednoznacznych dowodów. W polskich źródłach średniowiecznych i nowożytnych Bawon praktycznie nie występuje; nie ma poświadczeń jego żywego użycia w dawnych metrykach, a jeśli pojawia się w słownikach czy kalendarzach, to z reguły jako wariant hagiograficzny związany z osobą świętego i datą jego wspomnienia (1 października). W najnowszych statystykach imion w Polsce jest imieniem marginalnym lub nieodnotowywanym; sporadycznie może funkcjonować jako imię zakonne lub bierzmowania. Historyczne warianty i odpowiedniki obcojęzyczne to przede wszystkim Bavo, Bavon i niderlandzkie Baaf; polskie formy alternatywne poza Bawonem nie są utrwalone. Jeśli chodzi o dane historyczne z terenu Polski, są one skąpe lub nieobecne.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco