Barbara
Znaczenie
Imię Barbara ma pochodzenie greckie; wywodzi się od przymiotnika bárbaros, oznaczającego „cudzoziemca, obcego, niemówiącego po grecku”, z onomatopeicznym podłożem bar-bar. W łacinie utrwaliła się forma Barbara i poprzez chrześcijaństwo rozprzestrzeniła się w Europie za sprawą kultu św. Barbary z Nikomedii, męczennicy czczonej od późnego antyku, w Polsce szczególnie żywego od późnego średniowiecza. Wpływ kultu widać w górnictwie i artylerii; 4 grudnia (imieniny Barbary) to Barbórka, ważne święto na Śląsku. Najstarsze polskie zapisy są łacińskie (Barbara), ale w dokumentach staropolskich pojawiają się też warianty Barbora i skrócone Barbra, zapewne pod wpływem czeskim i praktyki kancelaryjnej; funkcjonował również hipokorystyk Barbarka, od którego pochodzą niektóre toponimy. Bogata rodzima warstwa spieszczeń obejmuje formy Basia, Baśka, Basieńka, Basiula, a także Barbarka; z kolei w tradycji wschodniosłowiańskiej odpowiednikiem jest Warwara/Varvara, sporadycznie notowana w polskich zapisach kresowych. Na ziemiach polskich imię notuje się od co najmniej XIV–XV wieku; prestiż w epoce nowożytnej wzmacniała m.in. Barbara Radziwiłłówna. W XX wieku Barbara należała do najpopularniejszych imion nadawanych w latach 50.–70., po czym jej frekwencja wyraźnie spadła; obecnie pozostaje jednym z najczęstszych imion w populacji dorosłych kobiet, a wśród noworodków utrzymuje umiarkowaną, stabilną pozycję, z relatywnie silną obecnością w regionach związanych z tradycją górniczą. Jeśli chodzi o pełne, ilościowe dane z epok wcześniejszych, źródła są fragmentaryczne.
Imieniny
18 kwiecień, 9 lipiec, 20 wrzesień, 19 listopad, 4 grudzień
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna
Gatunek: disco
Tytuł: Niech Dziś Basia Się Uśmiecha
