Baltazar

Znaczenie

Imię Baltazar ma pochodzenie semickie i wywodzi się z akadyjskiej formuły teoforycznej Bel-šar-uṣur, tłumaczonej zwykle jako „Bel, chroń króla” lub „Bel, strzeż życia władcy”; Bel to tytuł boga Marduka. Do tradycji europejskiej trafiło przez Biblię: jako Belszazar (polska forma imienia władcy z Księgi Daniela) oraz – po adaptacji grecko‑łacińskiej Βαλτασαρ/ Balthasar – jako imię jednego z Trzech Mędrców, co ugruntowało jego chrześcijańskie skojarzenia. Polska forma Baltazar jest wtórna wobec łacińskiego Balthasar; „h” w piśmie bywało zachowywane w dawnych przekazach uczonych, dziś dominuje pisownia bez „h”. Imię notowane jest w Polsce od średniowiecza, przede wszystkim w kręgu kościelnym i w związku z kultem Objawienia Pańskiego; typowym dniem imienin jest 6 stycznia. W praktyce nominacyjnej pozostawało jednak rzadkie i tak jest do dziś; w nowożytnych i współczesnych statystykach występuje sporadycznie, choć znane jest dzięki kulturze popularnej (np. profesor Baltazar Gąbka). W polszczyźnie rozwinęły się skrócone i adaptowane formy historyczne, zwłaszcza Balcer (por. też niem. Balzer), które dały szeroką rodzinę nazwisk: Balcer, Balcerak, Balcerzak i pokrewne. Warianty międzyjęzykowe to m.in. Balthasar (niem., łac.), Balthazar (fr., ang.), Baltasar (hiszp., port.). Poza źródłami kościelnymi i antroponimią nazwiskową brak obfitych, ciągłych zapisów staropolskich, co potwierdza raczej elitarny i rzadki charakter tego imienia w dziejach Polski.

Imieniny

6 styczeń, 18 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco