Balbina

Znaczenie

Balbina to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, będące żeńską formą przydomka Balbinus, który wywodzi się od łac. balbus, „jąkała, bełkotliwy”, spokrewnionego z czasownikiem balbutire „jąkać się”. W tradycji rzymskiej był to cognomen opisujący cechę mowy, a jego żeńska postać upowszechniła się w kręgu chrześcijańskim dzięki kulcie św. Balbiny, rzymskiej dziewicy i męczennicy, córki św. Kwiryna; jej wspomnienie w martyrologium przypada 31 marca i ta data uchodzi w polskich kalendarzach za najczęstszy dzień imienin. Do Polski imię trafiło wraz z chrześcijaństwem, jednak brak jednoznacznych średniowiecznych poświadczeń szerszego użycia; notowano je sporadycznie w metrykach nowożytnych, wyraźniej pojawia się w XIX i na początku XX wieku, po czym jego frekwencja wyraźnie spada. Współcześnie Balbina uchodzi za imię bardzo rzadkie; zdarzają się pojedyncze nadania, częściowo w nurcie „retro”, lecz bez wyraźnych preferencji regionalnych. Pisownia w języku polskim ustabilizowała się jako Balbina; wariant graficzny Balbyna bywa wzmiankowany marginalnie i nie ma ugruntowanego statusu normatywnego. Używane są zdrobnienia Balbinka, Binka i Bina. W innych językach spotyka się formy zbieżne (łac. Balbina, wł. Balbina, hiszp. Balbina, niem. Balbina/Balbine, fr. Balbine). Niezbyt pochlebna etymologia mogła ograniczać popularność, choć w interpretacji chrześcijańskiej bywała odczytywana jako wezwanie do pokory i skromności.

Imieniny

31 marzec, 2 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco