Bachus

Znaczenie

Imię Bachus jest polską formą łacińskiego Bacchus, które wywodzi się z greckiego Bakkhos/Bakchos, epitetu Dionizosa. Etymologia greckiej podstawy nie jest jednoznaczna; najczęściej łączy się ją z czasownikiem bakkheuein i rzeczownikiem bakcheia, odnoszącymi się do natchnienia, szału misteryjnego i uciech winiarskich. W polszczyźnie Bachus funkcjonuje przede wszystkim jako nazwa rzymskiego bóstwa wina, płodności i ekstazy, co utrwaliło liczne pochodne leksykalne, jak bachanalia i bachiczny. Równocześnie w tradycji chrześcijańskiej istnieje wczesnochrześcijański męczennik Bacchus, towarzysz Sergiusza; w polskich hagiografiach najczęściej spotyka się wariant Bakchus lub Bakchos, podczas gdy forma Bachus kojarzona jest głównie z bóstwem. Jako imię nadawane w Polsce Bachus nie ma poświadczonej dawnej frekwencji i, poza jednostkowymi, nowszymi próbami, pozostaje praktycznie nieużywany; jego obecność historyczna dotyczy raczej literatury, satyry, szyldów i nazw lokali (np. „Pod Bachusem”) oraz współczesnych odniesień kulturowych, zwłaszcza w Zielonej Górze, gdzie Bachus jest symbolicznym patronem winobrań. Warianty historyczne i językowe to łac. Bacchus, gr. Bakkhos/Bakchos, fr. Bacchus, ang. Bacchus, wł. Bacco, hiszp. Baco; w polszczyźnie spotyka się formy Bachus i Bakchus, bez utrwalonych zdrobnień. Z uwagi na silne skojarzenie z pogańskim bóstwem imię budzi kontrowersje, choć obecność św. Bakchusa teoretycznie umożliwia interpretację chrześcijańską; brak jednak danych o szerszym, rzeczywistym użyciu w metrykach polskich.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco