Augustrina / Augustyna

Znaczenie

Augustyna to żeńska forma imienia Augustyn, wywodząca się ostatecznie z łacińskich Augustus i Augustinus. Rdzeń augustus, urobiony od czasownika augere ‘pomnażać, powiększać’, oznaczał ‘czcigodny, wyniesiony’ i stał się tytułem cesarskim; Augustinus pierwotnie znaczył ‘należący do Augusta’ lub ‘z rodu/kręgu Augusta’. Żeńskie formy łacińskie to przede wszystkim Augusta oraz Augustina; polska Augustyna jest naturalną adaptacją fonetyczno‑ortograficzną łac. Augustina, z wymianą i na y po spółgłosce t zgodnie z polską konwencją zapisu. Wariant Augustrina nie ma ugruntowania w polskiej tradycji onomastycznej; jeśli pojawia się w metrykach, jest zapewne sporadycznym błędem skryby, regionalnym przekształceniem pod wpływem obcych zapisów lub hiperkorekty i nie stanowi trwałej postaci imienia. W polskich źródłach nowożytnych imię Augustyna bywa notowane rzadko, częściej spotyka się zlatynizowane Augustina w dokumentach kościelnych oraz zapożyczone Augustine w kręgu niemieckim. Nośność imienia w Polsce pozostaje niska; w XX i XXI wieku nadawane jest sporadycznie, choć pewien impuls niosła hagiografia, zwłaszcza kult św. Agostiny (Augustyny) Pietrantoni, co sprawia, że niektóre kalendarze wskazują imieniny 13 listopada, a inne, przez analogię do św. Augustyna z Hippony, 28 sierpnia. Zdrobnienia i formy potoczne obejmują m.in. Gustę, Gustkę, Auguśkę czy Tynę, a semantycznie i historycznie pokrewne pozostaje odrębne imię Augusta. Jeśli chodzi o formę Augustrina, brak wiarygodnych danych o jej stałym użyciu w Polsce.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco