Artür

Podobne: Artūr, Artúr, Artür, Artur

Znaczenie

Artür to niestandardowa, obca polskiej tradycji pisownia imienia Artur/Arthur, powstała zapewne przez graficzną stylizację z użyciem umlautu lub przez pomylenie węgierskiej formy Artúr (z akcentem ostrym) z literą ü. Rdzeń imienia jest staroceltycki i sporny etymologicznie: jedni wywodzą je od łacińskiego cognomen Artorius, inni widzą w nim brittońskie złożenie od art(o)- „niedźwiedź” i uiros/ur „mąż, wojownik”, co w językach celtyckich wspierają odpowiedniki typu walijskie arth „niedźwiedź” i bretońskie arz(h). Imię rozpowszechnił średniowieczny cykl arturiański o królu Arturze; do Polski dotarło przez łacinę i francuszczyznę oraz niemczyznę, a jego utrwaloną formą jest Artur, notowany od XIX wieku i popularny zwłaszcza w drugiej połowie XX w. Warianty historyczne i językowe to m.in. Arthur (angielski, francuski, niemiecki), Artur (polski, niemiecki), Artúr (węgierski), Artúr/Artúró w tradycji gaelickiej, walijskie Arthwr, bretońskie Arzhur; wariant z ü nie jest poświadczony jako tradycyjny w żadnym z głównych języków Europy. W Polsce forma Artür nie figuruje w słownikach imion ani w dostępnych zestawieniach statystycznych; jeśli występuje, to incydentalnie, jako kreacja graficzna lub zapożyczenie rodzinne. W praktyce urzędowej imię z literą ü bywa normalizowane do najbliższego odpowiednika Artur, a w dokumentach międzynarodowych umlaut i tak redukuje się do U. Brak danych o historycznym użyciu formy Artür na ziemiach polskich.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco