Anita
Znaczenie
Imię Anita w polskiej onomastyce uchodzi za nowsze zapożyczenie funkcjonujące jako samodzielne dopiero w XX wieku; pierwotnie jest to hiszpańsko‑włoska forma hipokorystyczna od Ana/Anna. Etymologicznie wywodzi się z hebrajskiego Channah ‘łaska, wdzięk’, poprzez grecką Annę i łacińską Annę do hiszpańskiej Any, gdzie przyrostek -ita tworzy zdrobnienie nacechowane czułością (dosłownie ‘Anusia’). We Włoszech rozgłos imieniu nadała w XIX stuleciu Anita Garibaldi, co sprzyjało jego usamodzielnieniu i międzynarodowej karierze; w drugiej połowie XX wieku popularność w świecie wzmacniała także kultura masowa. W Polsce brak wczesnych, przedwojennych poświadczeń szerszego użycia; imię pojawia się częściej dopiero po 1945 roku, z wyraźnym szczytem nadawań w latach 60.–80., po czym jego frekwencja istotnie spadła i obecnie nadawane jest raczej sporadycznie. Imię nie ma tradycyjnego patrona i nie figuruje w dawnych martyrologiach; imieniny bywały i bywają obchodzone łącznie z Anną 26 lipca albo w różnych terminach wyznaczanych przez nowsze kalendarze, co nie jest jednolicie ustalone. Warianty językowe pozostają zgodne z wzorcem romańskim (hiszpańska, portugalska i włoska Anita), natomiast niezależne indyjskie Anita/Anitha ma odrębne, sanskryckie pochodzenie i nie wpływa na polską interpretację. W polszczyźnie funkcjonują zdrobnienia Anitka i Nita; historycznych wariantów rodzimych w źródłach brak.
Imieniny
26 lipiec, 17 sierpień, 24 sierpień
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
