Andrew

Znaczenie

Andrew to angielska forma imienia wywodzącego się z greckiego Andreas, od słów anḗr/andros ‘mężczyzna’ i andreîos ‘mężny, dzielny’. Do angielszczyzny trafiło przez łacinę (Andreas) i średnioangielskie Andreu/Andrew; jego popularność w świecie anglojęzycznym wzmocnił kult św. Andrzeja Apostoła, a w Szkocji także status patrona kraju. W innych językach odpowiadają mu m.in. francuskie André, włoskie Andrea (męskie), hiszpańskie Andrés, skandynawskie Anders, niemieckie Andreas, czeskie Ondřej, słowackie Ondrej, wschodniosłowiańskie Andrij/Andrey/Andrij, węgierskie Endre. Polskim odpowiednikiem jest Andrzej, poświadczony od średniowiecza; w dawnej polszczyźnie spotyka się wariant Jędrzej, a zdrobnienia to m.in. Jędrek i Jędruś. Sama forma Andrew jako imię nadawane w Polsce pozostaje obca i relatywnie rzadka; pojawia się głównie od końca XX wieku w kontekstach dwujęzycznych, w rodzinach mieszanych lub u osób związanych z kulturą anglojęzyczną, a liberalizacja przepisów o nadawaniu imion po 2015 roku ułatwiła jej rejestrację. Brakuje ciągłych, szczegółowych danych historycznych o frekwencji tej właśnie formy w Polsce sprzed XXI wieku, ale dostępne zestawienia wskazują na sporadyczne użycie. W polszczyźnie Andrew bywa odmieniany: Andrewa, Andrewowi, z Andrewem, o Andrewie; spotyka się też nieodmienianie w praktyce potocznej. Angielskie hipokorystyki to głównie Andy i Drew; w Polsce osoby o tym imieniu często obchodzą imieniny 30 listopada, w terminie właściwym dla Andrzeja (tzw. Andrzejki).

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco