Anatolia

Znaczenie

Anatolia to żeńskie imię pochodzenia greckiego, wywodzone od rzeczownika anatolē „wschód, wschód słońca” oraz czasownika anatellō „wschodzić, wynurzać się”, a jako imię osobowe ukształtowane poprzez formę przymiotnikową Anatolios „wschodni; pochodzący ze wschodu”. Łacińska żeńska postać Anatolia funkcjonowała w późnej starożytności i średniowieczu, m.in. za sprawą kultu św. Anatolii, męczennicy czczonej w Italii, co wzmocniło obecność imienia w kręgach łacińskich. W tle znaczeniowym imienia pozostaje też zbieżność z nazwą geograficzną Anatolia (Azja Mniejsza), która sama pochodzi z tego samego greckiego rdzenia, choć jako imię osobowe nie musi do niej nawiązywać. W polszczyźnie odpowiednikiem męskim jest Anatol (rzadziej Anatoliusz), a żeńskie formy spotykane marginalnie to Anatolia oraz analogiczne słowotwórczo Anatola; zwyczajowym zdrobnieniem bywa Tola, choć częściej łączone jest ono dziś z imieniem Antonina. Dane o historycznej frekwencji Anatolii w Polsce są skąpe; wszystko wskazuje, że imię to było i pozostaje bardzo rzadkie, właściwie jednostkowe, bez ugruntowanej tradycji w kalendarzach imieninowych. W innych językach występują warianty Anatolia (np. we włoskim i hiszpańskim), Anatolie (franc.), Anatolija (w niektórych językach bałtyckich i słowiańskich). Semantycznie imię niesie pozytywne skojarzenia ze światłem, jutrzenką i kierunkiem wschodnim, ale w polskim użyciu może być odbierane jako egzotyczne i bywa mylone z nazwą regionu. Jeśli chodzi o ciągłość użycia w Polsce, brak twardych dowodów na jego szerszą obecność.

Imieniny

9 lipiec, 23 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco