Anatoli

Znaczenie

Imię męskie Anatoli wywodzi się z greckiego Anatolios, związanego z rzeczownikiem anatolē oznaczającym „wschód, wschód słońca”, stąd tradycyjne znaczenie „człowiek ze wschodu” lub „wschodzący, jasny”. Przez łacinę kościelną (Anatolius) trafiło do chrześcijańskiego kręgu kulturowego za sprawą wczesnych świętych i hierarchów, m.in. patriarchy Konstantynopola, co utrwaliło jego prestiż w imiennictwie bizantyńskim i wschodniosłowiańskim. W językach słowiańskich rozpowszechniły się formy Anatolij/Anatoliy (ros.), Anatolii (ukr.), Anatol (biał.), a w bułgarskim spotyka się postać Anatoli; po francusku funkcjonuje Anatole. W polszczyźnie za formę rodzimą uchodzi Anatol, rzadziej, książkowo, Anatoliusz; wariant Anatoli nie jest tradycyjny i pojawia się głównie jako konsekwencja transliteracji z cyrylicy (zwłaszcza z rosyjskiego Анатолий lub ukraińskiego Анатолій), dlatego bywa spotykany w dokumentach osób pochodzących ze wschodniej Europy lub w zapisach cudzoziemskich. Historyczne użycie właściwej polskiej postaci Anatol notuje się od XIX–XX wieku, częściowo pod wpływem rosyjskim i francuskim, natomiast dla samej formy Anatoli brak w Polsce bogatszych świadectw dawnego obiegu, a jej występowanie jest jednostkowe i współczesne. Hipokorystyka w praktyce nawiązuje do odpowiednich tradycji językowych (pol. Anatolek; wschodniosłow. Tolik, Tolja), przy czym w polskich źródłach normatywnych jako podstawowy wariant zalecany jest Anatol.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco