Amaranta

Znaczenie

Amaranta to rzadkie, literackie imię żeńskie o korzeniach sięgających grecko‑łacińskiej tradycji. Etymologicznie wiąże się z greckim amárantos, „niewiędnący, nieprzemijający” (od a‑ „nie” + marainō „więdnąć, gasnąć”), skąd łacińskie amaranthus, nazwa rośliny znanej po polsku jako szarłat, symbolu trwałości i „nieśmiertelności” barw. Na gruncie antroponimii z tego tematu utworzono różne żeńskie formy: hiszpańsko‑włoskie Amaranta, angielskie Amarantha, francuskie Amaranthe/Amarante; wariant Amaranta ugruntował się zwłaszcza w obszarze iberyjskim i włoskim i bywał wykorzystywany w literaturze i dramacie. W kulturze popularnej rozsławiły je powieści latynoamerykańskie, szczególnie postaci Amaranta i Amaranta Úrsula u Garcíi Márqueza, co wpłynęło na jego współczesną rozpoznawalność poza krajami hiszpańskojęzycznymi. W tradycji chrześcijańskiej brak świętej o tym imieniu, choć motyw „niewiędnącej korony” bywa obecny w hymnografii; imię nie ma więc ugruntowanego patronatu ani tradycyjnej daty imienin. W Polsce Amaranta nie figuruje w dawnych źródłach ani kalendarzach i nie występuje w dokumentacji staropolskiej; pojawia się sporadycznie dopiero od końca XX wieku jako wybór egzotyczny, inspirowany literaturą lub modą na imiona o przezroczystej symbolice. Historyczne i współczesne warianty oboczne to Amarantha, Amaranthe, Amarante; należy odróżnić je od odrębnego etymologicznie imienia Amara. Dane o frekwencji w Polsce są skąpe, ale wszystko wskazuje na bardzo niską popularność i brak utrwalonych zdrobnień i tradycji użytkowych.

Imieniny

7 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco