Alīna
Znaczenie
Imię Alīna ma kilka możliwych dróg pochodzenia. Najczęściej wywodzi się je z germańskiego rdzenia adal, „szlachetny”, poprzez formy Adelina i Adeline, które w wielu językach skracano do Aline/Alina. W kręgu słowiańskim rozprzestrzeniło się także pod wpływem rosyjskiego Алина, traktowanego jako niezależne imię lub redukcja od Adelina czy Angelina. Zbieżność brzmieniowa z polską Haliną jest wtórna; oba imiona nie są etymologicznie tożsame. Znak diakrytyczny w formie Alīna wskazuje na wariant łotewski, w którym długość samogłoski jest fonologiczna; w polszczyźnie ilości samogłosek nie oznacza się i w praktyce używa się zapisu Alina. W Polsce najstarsze, pewne ślady popularności dotyczą XIX wieku i początku XX wieku, przy czym wyraźny impuls przyniosła recepcja romantyzmu (postać Aliny w „Balladynie” Słowackiego stała się rozpoznawalnym punktem odniesienia), natomiast formy średniowieczne dotyczą raczej łacińskich Adelina/Adelena; brak jednoznacznych danych o szerokim użyciu samej formy Alina w epoce przednowożytnej. Warianty i odpowiedniki międzynarodowe to m.in. Adelina, Adeline, Aline, łotewskie Alīna, litewskie i wschodniosłowiańskie Alina; hipokorystyki polskie to Ala, Alinka, Lina. W XX wieku imię było w Polsce umiarkowanie popularne, dziś pozostaje rozpoznawalne, choć nie należy do najczęściej nadawanych; wariant z makronem jest sporadyczny i w dokumentach krajowych zwykle upraszczany do Alina.
Imieniny
20 październik
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
