Amand

Znaczenie

Imię męskie Amand ma pochodzenie łacińskie; to zachodnioeuropejska, głównie francuska i niderlandzka, forma imienia Amandus, utworzonego od gerundiwum amandus ‘godny miłości, ukochany’ od czasownika amare ‘kochać’. Jego upowszechnienie w świecie łacińskim wiąże się z kultem św. Amandusa (Amanda) z VII wieku, mnicha i biskupa-misjonarza działającego we Flandrii i kraju Franków; od jego imienia pochodzą liczne nazwy miejscowe typu Saint-Amand. W tradycji łacińskiej pojawia się forma Amandus (z dopełniaczem Amandi), a w językach nowożytnych utrwaliły się warianty Amand (franc., niderl., niem.), hiszp. Amando oraz portug. Amândio; wszystkie wywodzą się z łaciny i niosą wspólne znaczenie. W Polsce nie ukształtowała się rodzima, staropolska postać tego imienia; sporadycznie występuje ono w hagiografii i kalendarzach kościelnych w postaci Amand, rzadziej jako łacińskie Amandus. Brak danych o jego szerszym, historycznym użyciu w społeczeństwie polskim, a we współczesnych rejestrach imion imię to pojawia się, jeśli w ogóle, incydentalnie; nie powstała tradycja zdrobnień ani szeroko praktykowana data imienin. Z uwagi na brzmienie bywa mylone z żeńskim imieniem Amanda, które ma ten sam łaciński źródłosłów, lecz odrębną historię frekwencji. W polszczyźnie Amand pozostaje więc rzadkim, chrześcijańskim imieniem o wyraźnie obcym rodowodzie.

Imieniny

6 luty, 18 czerwiec, 26 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco