Międzynarodowy Dzień Zapobiegania Wyzyskowi Środowiska Naturalnego podczas Wojen i Konfliktów Zbrojnych
Zielone ofiary konfliktów
To dzień refleksji nad tym, jak działania zbrojne niszczą przyrodę, oraz wezwanie do ochrony środowiska jako warunku pokoju i bezpieczeństwa ludzi. Upamiętnienie ma na celu wzmocnienie prawa, nauki i solidarności społecznej wobec ekologicznych skutków wojen.
Historia i geneza powstania
Święto ustanowiło Zgromadzenie Ogólne ONZ, podkreślając, że środowisko naturalne bywa cichą, lecz długofalową ofiarą konfliktów. Powodem była obserwacja zniszczeń ekosystemów, zanieczyszczeń, pożarów pól naftowych, skażeń gleb i wód oraz utraty bioróżnorodności w różnych teatrach działań zbrojnych. ONZ i organizacje partnerskie zwróciły uwagę, że bez zdrowych zasobów naturalnych trudniej odbudować życie społeczne i gospodarcze po wojnie.
- Data obchodów przypada 6 listopada.
- Inicjatywa podkreśla komplementarność prawa humanitarnego, ochrony środowiska i praw człowieka.
- W centrum działań pozostają badania, dokumentowanie szkód i wsparcie państw w odbudowie ekosystemów po konfliktach.
Dlaczego środowisko jest ofiarą wojen
- Zanieczyszczenie wód i gleb: uszkodzone oczyszczalnie, składowiska i rafinerie prowadzą do wycieków toksyn.
- Utrata bioróżnorodności: pożary, miny, kłusownictwo i wylesianie zakłócają całe łańcuchy troficzne.
- Jakość powietrza: pożary przemysłowe i pyły z gruzowisk nasilają choroby dróg oddechowych.
- Zmiany klimatu i emisje: działania militarne i spalanie infrastruktury zwiększają ślad węglowy.
- Dziedzictwo na lata: amunicja, niewybuchy i metale ciężkie pozostają w środowisku długo po ustaniu walk.
Tradycje, sposoby obchodów, wydarzenia
Obchody łączą naukę, edukację i rzecznictwo. Prowadzone są webinary, konferencje akademickie, wystawy fotograficzne oraz kampanie w mediach społecznościowych. Organizacje pozarządowe publikują raporty o szkodach środowiskowych w konfliktach i rekomendacje dla rządów oraz instytucji międzynarodowych.
- Debaty eksperckie o ochronie infrastruktury krytycznej dla środowiska (woda, odpady, energia).
- Warsztaty dla dziennikarzy i nauczycieli o rzetelnym relacjonowaniu szkód środowiskowych.
- Akcje solidarnościowe dla społeczności dotkniętych katastrofami ekologicznymi na terenach powojennych.
Pokój to nie tylko brak strzałów — to także czyste rzeki, żyzne gleby i powietrze, którym można oddychać.
Warto wiedzieć / ciekawostki
- ONZ wskazuje, że presja na zasoby naturalne często pogłębia napięcia; konflikty powiązane z zasobami są bardziej podatne na nawroty przemocy.
- Prawo konfliktów zbrojnych zawiera normy dotyczące środowiska, m.in. Protokół dodatkowy I do konwencji genewskich (zakaz wyrządzania rozległych, długotrwałych i poważnych szkód) oraz konwencję ENMOD (zakaz wojskowego wykorzystywania modyfikacji środowiska).
- UNEP prowadzi oceny szkód środowiskowych po konfliktach, wspierając rekultywację gleb, oczyszczanie wód i gospodarkę odpadami.
- Na poziomie prawa międzynarodowego rozwijane są wytyczne i dobre praktyki dotyczące ochrony środowiska w czasie wojny i po niej, w tym rekomendacje dotyczące rozliczalności i odbudowy.
- Dokumentowanie szkód środowiskowych (zdjęcia satelitarne, próbki gleb, dane o emisjach) ułatwia dochodzenie odszkodowań i projektowanie naprawy ekosystemów.
Wymiar globalny i lokalny
Globalnie święto przypomina, że degradacja środowiska wywołana wojną nie zna granic — zanieczyszczenia powietrza, rzek i mórz rozprzestrzeniają się, a łańcuchy dostaw żywności i energii są ze sobą powiązane. Odbudowa ekologiczna po konflikcie to zarazem inwestycja w pokój: rekultywacja, dostęp do wody i czystej energii zmniejszają ryzyko nowych napięć.
W wymiarze lokalnym samorządy, uczelnie i organizacje społeczne mogą włączać temat do planów edukacyjnych, konsultacji kryzysowych i polityk miejskich (np. ochrona ujęć wody, plany zarządzania odpadami w sytuacjach nadzwyczajnych, zielona infrastruktura wzmacniająca odporność na kryzysy).
Inspiracje praktyczne — jak można je uczcić
- Zorganizuj otwarte spotkanie o ochronie środowiska w sytuacjach kryzysowych, łącząc ekspertów od prawa humanitarnego, ekologii i zarządzania ryzykiem.
- Przygotuj lekcję lub warsztat o tym, jak konflikt wpływa na wodę, glebę i klimat, z elementami ćwiczeń terenowych i analizy zdjęć satelitarnych.
- Wesprzyj organizacje dokumentujące szkody środowiskowe i prowadzące rekultywację na terenach powojennych.
- Przeprowadź audyt gotowości szkoły lub instytucji do ochrony środowiska w kryzysie (procedury, magazyny, gospodarowanie odpadami).
- Zaplanuj akcję sadzenia drzew lub renaturyzacji z elementem edukacji o „ekologii pokoju”.
- Promuj odpowiedzialną komunikację: walcz z dezinformacją dotyczącą skutków środowiskowych konfliktów, udostępniaj wiarygodne źródła.
Prawo i odpowiedzialność
Ochrona środowiska w czasie wojny opiera się na istniejących normach prawa międzynarodowego, ale równie ważne są mechanizmy odpowiedzialności oraz naprawy szkód. Coraz większą rolę odgrywają narzędzia dowodowe (monitoring satelitarny, dane środowiskowe) i współpraca między instytucjami. To obszar, w którym społeczeństwo obywatelskie, naukowcy i media mogą realnie wspierać sprawiedliwość środowiskową.
👉Pokój z naturą to wspólna odpowiedzialność: chrońmy środowisko, by konflikty nie odbierały przyszłości ludziom i przyrodzie

