Żegota

Znaczenie

Żeńska postać imienia Żegota jest w Polsce skrajnie rzadka i w źródłach historycznych w zasadzie niepoświadczona; imię funkcjonowało niemal wyłącznie jako staropolskie imię męskie. Etymologia nie jest pewna. Najczęściej przywołuje się dwa kierunki wyjaśnień: pochodzenie od prasłowiańskiego rdzenia związanego z ogniem i żarem (por. żec, żagiew), co sprawia, że bywa traktowane jako słowiański semantyczny odpowiednik łacińskiego Ignatius (Ignacy), oraz wyprowadzenie od czasownika żgać ‘kłuć, dźgać’, sugerujące pierwotną „wojowniczą” charakterystykę. W dokumentach dawnych ziem polskich imię pojawia się od średniowiecza jako męskie, a o jego popularności pośrednio świadczą nazwy miejscowe typu Żegoty, Żegocina czy Żegotki, wywodzone od imion dzierżawczych. Spotyka się też pisownię bez znaków diakrytycznych Zegota, typową dla dawnych zapisek łacińskich i współczesnej diaspory. Jako imię żeńskie Żegota nie ma ustalonej tradycji, nie figuruje w popularnych kalendarzach imienin i nie wykazuje stabilnego użycia we współczesnych statystykach; po liberalizacji przepisów nazewniczych jest jednak formalnie możliwe do nadania i bywa sporadycznie rozważane ze względu na końcówkę -a, zwykle kojarzoną z żeńskością. W odbiorze kulturowym imię bywa łączone z kryptonimem „Żegota” Rady Pomocy Żydom z czasów okupacji, co może współkształtować jego konotacje, choć to już wtórny, XX‑wieczny trop semantyczny.

Imieniny

1 luty

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco