Witosława

Znaczenie

Witosława to rzadkie w Polsce imię żeńskie pochodzenia słowiańskiego, należące do typowych dwuczłonowych formantów imiennych. Składa się z członu wito- oraz -sława, przy czym drugi element oznacza „sławę, rozgłos”, a więc całość mieści się w tradycji imion typu Bolesława czy Mirosława. Sporne jest pochodzenie pierwszego członu: w literaturze onomastycznej najczęściej wywodzi się go albo od prasłowiańskiego vitati „witać, gościć”, co pozwala odczytywać sens jako „ta, która sławi gościnność” lub „słynąca z gościnności”, albo łączy z dawnym rzeczownikiem witeź „wojownik, bohater” (prasłow. vitędzь), dając interpretację „sławna z męstwa”. Niekiedy spotyka się ludowe skojarzenie z chrześcijańskim imieniem Wit (łac. Vitus), lecz taka hybryda uznawana jest za wtórną i mniej przekonującą. Żeńska forma Witosława odpowiada męskiemu Witosław i bywa w źródłach średniowiecznych poświadczana sporadycznie, zwykle w zapisie z wahaniem w/v i bez znaków diakrytycznych (Vitoslawa, Witoslawa); dokumentacja historyczna jest skąpa, co utrudnia dokładne datowanie i zasięg. Współcześnie imię niemal nie występuje w użyciu, notowane jest incydentalnie w nurcie odrodzenia imion rodzimych; nie posiada utrwalonej daty imienin w kalendarzach kościelnych, a ewentualne propozycje bywają jedynie analogiami do Sławy lub Witosława. Potoczne zdrobnienia tworzy się zgodnie z polską zwyczajowością: Wita, Witka, Sławka, Witosia; warianty ortograficzne typu Witoslawa czy Vitoslava dotyczą głównie zapisów łacińskich i technicznych.

Imieniny

4 luty

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco