Wilfryd

Znaczenie

Imię Wilfryd ma pochodzenie zachodniogermańskie i jest złożeniem dwóch prasłowotwórczych elementów: wil- ‘wola, chęć’ (por. pragermańskie *wiljō) oraz -fryd ‘pokój, zgoda’ (por. *friþuz), co łącznie daje znaczenie ‘ten, którego wolą jest pokój’ lub ‘pragnący pokoju’. Najstarsze formy notowane są w języku staroangielskim jako Wilfrid/Wilfrith i w starowysokoniemieckim jako Willifrid/Willifried; łacińskie zapisy średniowieczne mają postać Wilfridus. Rozgłos imieniu nadał kult św. Wilfryda z Yorku (VII w.), który utrwalił wariant angielski Wilfrid, a później spopularyzował także formę Wilfred; w niemczyźnie ustalił się wariant Wilfried, we francuskim funkcjonuje Wilfrid, w języzykach romańskich występują formy wtórne (np. Wilfredo), zaś kataloński odpowiednik to Guifré. Polska forma Wilfryd jest spolszczeniem graficznym na wzór dobrze oswojonych w polszczyźnie członów -fryd znanych z imion typu Zygfryd czy Godfryd, jednak imię to nie należy do tradycyjnego repertuaru staropolskiego; brak pewnych poświadczeń w średniowiecznych źródłach polskich, a ewentualne nowsze użycia mają charakter marginalny i najczęściej pojawiają się wskutek wpływów niemieckich (Wilfried) na ziemiach zachodnich lub przez bezpośrednie zapożyczenia z angielszczyzny (Wilfrid/Wilfred). Nie figuruje stabilnie w polskich kalendarzach imieninowych, choć liturgiczna pamiątka św. Wilfryda przypada 12 października. W dzisiejszej Polsce imię jest rzadkie i postrzegane jako archaizujące, wybierane sporadycznie z powodów rodzinnych, regionalnych lub dla uzyskania nietypowego, lecz semantycznie pozytywnego brzmienia.

Imieniny

12 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco