Wenancjusz

Znaczenie

Wenancjusz to polskie imię męskie pochodzące od łacińskiego Venantius, które wywodzi się od imiesłowu venans, venantis, „polujący”, z czasownika venari „polować”, a więc pierwotnie znaczyło „łowca, myśliwy”. Adaptacja do polszczyzny przebiega według typowego wzorca dla form zakończonych na ‑ntius: łacińskie v oddano jako w, a końcówkę ‑tius jako ‑cjusz, stąd Wenancjusz, podobnie jak Konstancjusz z Constantius. Imię trafiło do użycia za pośrednictwem tradycji chrześcijańskiej i hagiografii; jego rozpoznawalność kształtował zwłaszcza kult św. Wenancjusza z Camerino, męczennika czczonego w Kościele 18 maja, oraz pamięć o Wenancjuszu Fortunacie, poecie i biskupie z VI wieku. W Polsce nie dysponujemy bogatymi, systematycznymi poświadczeniami średniowiecznymi; jeśli imię występowało, to raczej incydentalnie i w kręgu kościelnym. W nowszych dziejach znacznie silniejszą pozycję ma spolszczony wariant Wenanty, utrwalony także dzięki popularności kultu o. Wenanty’ego Katarzyńca, podczas gdy forma Wenancjusz pozostaje formalna i książkowa. Współcześnie Wenancjusz należy do imion bardzo rzadkich i bywa nadawany sporadycznie, częściej spotyka się jego odpowiedniki obcojęzyczne (np. włoskie Venanzio czy hiszpańskie Venancio) niż polskie nosicielstwo. Żeńskim odpowiednikiem bywa Wenancja; zdrobnienia i skróty, o ile się pojawiają, tworzone są na ogólnych zasadach polszczyzny. Imieniny najczęściej obchodzi się 18 maja.

Imieniny

18 maj, 13 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco