Waldemar

Znaczenie

Waldemar to imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z dwóch elementów: wald- od starogermańskiego czasownika waltan ‘rządzić, panować’ oraz -mar/-mer, odpowiadającego pragermańskiemu *mērijaz ‘sławny, znakomity’. Dosłownie oznacza więc „sławnego z panowania” lub „znakomitego władcę”. W tradycji skandynawskiej utrwaliła się forma Valdemar (od staronordyckiego Valdimarr), którą nosili królowie Danii, co przyczyniło się do prestiżu i rozprzestrzenienia imienia w Europie Północnej i Środkowej. W niemczyźnie i na obszarach bałtyckich spotyka się także warianty Woldemar i Voldemar, litewskie Valdemaras. W Polsce imię znane było już w średniowieczu z kronik i kontaktów z obszarem niemieckim i skandynawskim, lecz dłużej pozostawało rzadkie i regionalne, używane częściej na Pomorzu, Śląsku i w dawnych Prusach; wyraźniej upowszechniło się dopiero w XX wieku. W praktyce urzędowej i onomastycznej bywało traktowane jako funkcjonalny odpowiednik słowiańskiego Włodzimierza (Vladimir), choć etymologicznie to inne złożenie; w dokumentach historycznych zdarzają się translacje Waldemar ↔ Włodzimierz. Typowym polskim zdrobnieniem jest Waldek; inne formy pieszczotliwe są rzadsze. Imię nie ma silnej tradycji hagiograficznej, a daty imienin różnią się między kalendarzami. Obecnie w Polsce należy do imion umiarkowanie rzadkich, z pokoleniowym szczytem popularności w drugiej połowie XX wieku; precyzyjnych danych statystycznych z wcześniejszych epok brakuje.

Imieniny

5 maj, 11 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco