Vincenty

Znaczenie

Imię Vincenty jest w Polsce rzadkim wariantem ortograficznym tradycyjnego Wincenty, które wywodzi się z łacińskiego Vincentius, od czasownika vincere „zwyciężać”, z pierwotnym znaczeniem „zwyciężający”. Do polszczyzny trafiło wraz z chrystianizacją i łacińskim piśmiennictwem kościelnym; wcześnie poświadczone jest w formie Wincenty, m.in. u Wincentego Kadłubka, a później umocniły je liczne kulty świętych: męczennika Wincentego z Saragossy, Wincentego Ferreriusza i Wincentego à Paulo. W dawnej Polsce imię było częste zwłaszcza wśród duchowieństwa i szlachty, a w XIX i na początku XX wieku dość rozpowszechnione w społeczeństwie ogólnym; po II wojnie światowej jego użycie wyraźnie osłabło. Forma z literą V pojawia się sporadycznie w dawnych zapisach łacińskich i urzędowych, a także pod wpływem obcych języków (fr. Vincent, niem. Vinzenz, ang. Vincent), jednak normatywną polską postacią pozostaje Wincenty; Vincenty bywa dziś wybierane świadomie jako wariant stylistyczny lub w rodzinach wielojęzycznych. Historyczne i równoległe odpowiedniki to łac. Vincentius, wł. Vincenzo, hiszp./port. Vicente, węg. Vince, cz./słow. Vincent. Zdrobnienia w polszczyźnie tradycyjnie odnoszą się do postaci Wincenty (Wicek, Wincentek) i w praktyce obejmują także zapis Vincenty. Dokładnych danych statystycznych o częstości formy Vincenty jest niewiele, ale wszystko wskazuje, że jej frekwencja w rejestrach polskich jest bardzo niska.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco