Timur

Znaczenie

Imię Timur ma pochodzenie turkijsko-mongolskie i etymologicznie wywodzi się od wyrazu oznaczającego „żelazo” (turk. temir/temür, mong. temür), co symbolicznie wiązano z siłą, twardością i trwałością. Do obiegu światowego trafiło przez formę persko‑czagatajską Tīmūr (z długim i), a jego najsłynniejszym nosicielem był wódz z XIV wieku Timur, w Europie znany jako Tamerlan; ta ostatnia postać to latynizacja perskiego określenia Timur‑i Lang („Timur Chromy”), nie odrębne imię. W tradycji wschodniosłowiańskiej utrwaliła się postać Тимур (Timur), która w XX wieku zyskała popularność w ZSRR m.in. dzięki powieści Arkadija Gajdara „Timur i jego drużyna”, co przeszło do świadomości także w Polsce. Warianty i transliteracje spotykane w różnych językach to m.in. Temur, Temür, Timour, Timourr, Timūr; formy pokrewne znaczeniowo w językach tureckich to Temir i Demir, a na Ukrainie częsta jest pisownia Tymur. W Polsce imię to jest obecne, ale rzadkie; dostępne rejestry nowsze wskazują na pojedyncze nadania rocznie w XXI wieku, głównie w rodzinach o pochodzeniu wschodniosłowiańskim lub środkowoazjatyckim, choć brak twardych danych o jego dawnej obecności wśród Tatarów polskich. W polszczyźnie utrwaliła się wymowa z akcentem na pierwszą sylabę i pisownia Timur; formy Timor czy Temur funkcjonują raczej jako obce warianty i nie są typowe dla polskiej praktyki imienniczej.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco