Teobald

Znaczenie

Teobald to imię o germańskim rodowodzie, wywodzące się ze złożenia elementów theud- / theod- „lud, plemię” oraz -bald „śmiały, dzielny”, co razem daje sens „śmiały wśród ludu” lub „odważny obrońca wspólnoty”. Do tradycji chrześcijańskiej trafiło przez łacińską formę Theobaldus, utrwaloną w hagiografii i dokumentach kościelnych, a w obiegu świeckim rozpowszechniało się w kręgu języków niemieckich i romańskich. W Polsce funkcjonuje wariant spolszczony Teobald, zapewne przenikający od średniowiecza za pośrednictwem kancelarii kościelnej oraz kontaktów z osadnictwem niemieckim; jednak imię to było notowane rzadko i najczęściej w formach łacińskich, stąd brak licznych, pewnych poświadczeń staropolskich. Warianty historyczne znane z innych języków to m.in. niem. Theobald i starsze Dietbald, franc. Thibaut/Thiébaut (literacki Tybalt), włosko‑hiszp. Teobaldo; w polszczyźnie żeńska postać Teobalda występuje marginalnie. Popularność imienia w Polsce pozostaje niska: w XIX i XX wieku pojawiało się sporadycznie, częściej na terenach o silniejszych wpływach niemieckich, a współcześnie należy do rzadkości w rejestrach PESEL. Brak ustalonej tradycji zdrobnień, choć bywa używane neutralne Teo przez analogię do innych imion na Teo-. Imieniny nie mają jednolitej daty w polskich kalendarzach; przypisuje się je zwykle dniom wspomnień świętych o łacińskim imieniu Theobaldus (np. z Provins lub z Vienne), ale rozstrzygnięcia są rozbieżne.

Imieniny

21 maj, 1 czerwiec, 30 czerwiec, 8 lipiec, 6 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco