Tarazjusz

Znaczenie

Tarazjusz to polska, rzadka adaptacja greckiego imienia Tarásios, łacińskiego Tarasius, tradycyjnie łączonego z etnonimem i imieniem Taras, eponimicznym bohaterem i nazwą miasta Taras (łac. Tarentum) w Wielkiej Grecji; w konsekwencji bywa interpretowane jako “człowiek z Tarasu” lub “należący do Tarasa”. Rzadziej wskazuje się na związek z greckim czasownikiem tarásso ‘mącić, wzburzać’, lecz ta etymologia uchodzi za mniej prawdopodobną. W kręgu chrześcijaństwa wschodniego rozpowszechnił je kult św. Tarazjusza, patriarchy Konstantynopola (VIII–IX w.), a wspomnienie liturgiczne przypada zwykle 25 lutego; w polskich kalendarzach imienin data ta bywa podawana sporadycznie. Historyczne warianty obejmują greckie Tarásios, łacińskie Tarasius, cerkiewnosłowiańskie Tarasij/Tarasyj oraz wschodniosłowiańskie Taras, które stało się tam formą podstawową; polskie Tarazjusz jest adaptacją uczoną na wzór Euzebiusz czy Atanazy. W źródłach polskich imię niemal nie występuje, brak szerzej udokumentowanych poświadczeń staropolskich i nie ma wiarygodnych, powszechnie dostępnych danych liczbowych o jego frekwencji współczesnej; można przyjąć, że pojawia się co najwyżej jednostkowo, głównie w środowiskach związanych z tradycją prawosławną lub greckokatolicką. Ustalone zdrobnienia i żeńskie odpowiedniki w polszczyźnie nie funkcjonują, a postać Taras dziś kojarzona jest w Polsce przede wszystkim z imieniem ukraińskim, podczas gdy Tarazjusz pozostaje formą archaizującą i egzotyczną.

Imieniny

25 luty, 9 marzec, 25 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco