Świętosław

Podobne: Swietoslaw, Świętosław

Znaczenie

Świętosław to staropolskie imię dwuczłonowe, zbudowane z tematu święto- oraz członu -sław. Pierwszy element wywodzi się z prasłowiańskiego svętŭ, które pierwotnie oznaczało „poświęcony, sakralny, pomyślny”, a wtórnie „święty”; drugi znaczy „sława, chwała”. Imię interpretuje się więc jako „ten, którego sława jest święta/pomyślna” lub „ten, który sławi to, co święte”. W tradycji słowotwórczej należy do licznej grupy imion na -sław. W źródłach średniowiecznych spotykane są rozmaite, niestabilne zapisy łacińskie, m.in. Swentoslaus, Suentoslaus czy Sventoslavus; wahania ortografii wynikają z adaptacji polskich fonemów do łaciny kancelaryjnej. Brakuje jednak bogatej, jednoznacznej dokumentacji konkretnych polskich nosicieli z epoki, a wzmianki są raczej skąpe. Wariantami słowiańskimi są czesko‑słowacki Svatoslav, wschodniosłowiański Sviatoslav oraz południowosłowiański Svetoslav; w polszczyźnie bywa notowana forma Światosław, zapewne pod wpływem wschodnim. Żeńskim odpowiednikiem jest Świętosława; bywa ona łączona w tradycji z córką Mieszka I identyfikowaną niekiedy z Sigrid Storrådą, co pozostaje przedmiotem sporów historiograficznych. Imię odcisnęło ślad w toponimii (np. nazwy miejscowe Świętosław), co pośrednio świadczy o jego dawnym użyciu. W Polsce współcześnie występuje bardzo rzadko; brak powszechnie dostępnych i precyzyjnych danych liczbowych, choć obserwuje się umiarkowane odrodzenie imion rodzimych o staropolskim rodowodzie, do których Świętosław bywa zaliczany.

Imieniny

31 sierpień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco