Sulpicjusz

Znaczenie

Sulpicjusz to polska forma łacińskiego cognomen i nomenu Sulpicius, należącego do starorzymskiego rodu Sulpicjuszy (gens Sulpicia). Etymologia nazwy rodowej jest niepewna; badacze zwykle uznają ją za przedłacińską, być może etruską, a w źródłach klasycznych brak przekonującej ludowej ani uczonej interpretacji znaczenia. Do tradycji chrześcijańskiej imię trafiło za sprawą galo-rzymskich świętych, zwłaszcza biskupów z Bourges znanych we Francji jako Saint Sulpice, oraz pisarza Sulpicjusza Sewera, co utrwaliło je w kalendarzach kościelnych Zachodu. Z łaciny kościelnej przeszło do polszczyzny w postaci spolonizowanej z przyrostkiem -jusz, typowym dla adaptacji imion na -ius, jednak poświadczenia jego żywego użycia w Polsce są bardzo skąpe; brak danych o stabilnej frekwencji w czasach staropolskich i nowożytnych, a we współczesnych statystykach meldunkowych praktycznie nie występuje. W polszczyźnie spotyka się je raczej pośrednio, w nazwie zgromadzenia księży sulpicjanów (od paryskiego Saint-Sulpice), niż jako imię chrzestne. Historycznymi wariantami w innych językach są m.in. łacińskie Sulpicius, francuskie Sulpice, włoskie i hiszpańskie Sulpicio; żeńskim odpowiednikiem jest Sulpicja (łac. Sulpicia). W polskich kalendarzach kościelnych bywa notowane z racji francuskich świętych o tym imieniu, lecz bez wyraźnej tradycji lokalnego kultu i bez utrwalonej popularności, co czyni z Sulpicjusza imię archaiczne i rzadkie.

Imieniny

17 styczeń, 29 styczeń, 20 kwiecień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco