Sławomir
Znaczenie
Sławomir to staropolskie imię złożone, utworzone z członów sława „sława, chwała, rozgłos” i mir „pokój, ład, świat”, typowe dla słowiańskiej antroponimii. Semantycznie bywa interpretowane jako „sławny pokojem”, „ten, który sławi pokój” lub szerzej „człowiek sławny i pogodny/zgodny”, przy czym w nazwach z członem -mir nakładają się dawne znaczenia „pokój” i „ład społeczny”. Złożenia na -mir są bardzo produktywne w polszczyźnie od średniowiecza, jednak samego Sławomira źródła notują rzadziej niż np. Mirosława czy Włodzimierza; zdaje się, że imię to częściej odżywa w epoce nowożytnej niż w dokumentach najstarszych. W Polsce silniejszą popularność zyskało w XX wieku, szczególnie w drugiej połowie stulecia, a dziś utrzymuje umiarkowaną frekwencję; brak jednak stałej tradycji hagiograficznej, dlatego daty imienin różnią się między kalendarzami. Warianty i odpowiedniki słowiańskie to m.in. czesko‑słowacki Slavomír i południowosłowiański Slavomir; w zapisie bez znaków diakrytycznych spotyka się formę Slawomir, a w środowiskach międzynarodowych także Slavomir. Żeńskim odpowiednikiem jest Sławomira. Utrwalone zdrobnienia to głównie Sławek, rzadziej Sławko, Sławo czy Mirek (to ostatnie przenoszone z grupy imion na -mir). Rozpoznawalność imienia w Polsce wzmacniała obecność nosicieli w kulturze i życiu publicznym, lecz dane o jego średniowiecznej frekwencji pozostają skąpe, co wyraźnie odróżnia je od najsilniej poświadczonych imion dawnych.
Imieniny
17 maj, 5 listopad, 23 grudzień
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
