Severus

Znaczenie

Severus to łacińskie imię/cognomen wywodzące się bezpośrednio od przymiotnika severus, znaczącego „surowy, poważny, stateczny, powściągliwy”. W świecie rzymskim funkcjonowało pierwotnie jako przydomek rodowy (np. u dynastii Sewerów), a wraz z chrystianizacją przeniknęło do antroponimii kościelnej; w łacinie średniowiecznej szeroko poświadczone są formy Severus, a także pochodne Severinus i Severianus, z których to zwłaszcza Severinus dał początek licznym formom ludowym. W tradycji polskiej imię to występuje niemal wyłącznie w spolszczonej postaci Seweryn (rzadziej wariant graficzny Severyn, pod wpływem wschodniosłowiańskim), podczas gdy sama forma łacińska Severus pojawia się przede wszystkim jako łacińska odpowiedniość w dokumentach, metrykach i aktach kościelnych, nierzadko w dawnym zapisie Seuerus (z wymiennością u/v). Brak danych wskazujących na szersze, trwałe użycie formy Severus jako imienia metrykalnego w języku polskim; w praktyce była to łacinizacja odpowiadająca polskiemu Seweryn. Współcześnie Severus pozostaje w Polsce formą skrajną rzadką i ma raczej charakter erudycyjny lub popkulturowy (rozpoznawalność wzrosła dzięki literaturze), podczas gdy normatywnie funkcjonuje Seweryn. W innych językach spotyka się odpowiedniki Severo (włoski, hiszpański, portugalski), Sévère (francuski, dziś rzadkie), Severin/Severinus (niemiecki i łacina kościelna). Zdrobnienia i warianty familijne utrwaliły się w polszczyźnie dla formy Seweryn, natomiast dla łacińskiego Severus brak tradycji hipokorystycznej.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco