Rebeka

Znaczenie

Rebeka to imię biblijne pochodzenia hebrajskiego, od formy Rivqāh (רִבְקָה), znane z Księgi Rodzaju jako imię żony Izaaka i matki Ezawa oraz Jakuba, a więc jednej z matek Izraela. Etymologia nie jest całkiem pewna; najczęściej wywodzi się je od rdzenia r-b-q „wiązać, spinać, łączyć”, co bywa interpretowane metaforycznie jako „ta, która przywiązuje/urzeka” lub „zespalająca”. W tradycji europejskiej utrwaliła się łacińska postać Rebecca, z której pochodzą warianty angielskie Rebecca i Rebekah, francuskie Rébecca, hiszpańsko-portugalskie Rebeca, skandynawskie Rebecka; formą żydowsko-słowiańską jest Rivka, na ziemiach polskich zapisywana jako Rywka lub Ryfka. W polszczyźnie współczesnej normatywna jest pisownia Rebeka, choć w dawnych metrykach i dokumentach spotyka się również Rebecca, Rebeca lub Rebecka w zależności od języka zapisu. Na ziemiach polskich imię to funkcjonowało przede wszystkim w społecznościach żydowskich (najczęściej jako Rywka), natomiast wśród ludności katolickiej i prawosławnej pozostawało rzadkie; brak też ugruntowanej tradycji patronalnej i stałej daty imienin. Po II wojnie światowej użycie w Polsce znacząco się zmniejszyło, a współcześnie pozostaje imieniem rzadkim, wybieranym sporadycznie ze względu na biblijne konotacje oraz międzynarodową rozpoznawalność, przy czym wariant Rebeka uchodzi za najlepiej dostosowany do polskiej normy.

Imieniny

30 sierpień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco