Prokul

Znaczenie

Imię Prokul jest polską kontynuacją łacińskiego cognomen Proculus, które wywodzi się najpewniej od przysłówka procul, „z daleka, w oddaleniu”, z przyrostkiem zdrabniającym -ulus/-culus; w tradycji rzymskiej bywało tłumaczone jako imię nadawane dziecku urodzonemu pod nieobecność ojca. Rzadziej spotykana, słabiej uzasadniona etymologia łączy je z łac. procus „zalotnik”. Imię rozsławiło kilku wczesnochrześcijańskich świętych z Italii, dlatego w językach europejskich funkcjonują formy pokrewne: łac. Proculus, wł. Procolo, niem. Prokulus, hiszp. Próculo, ros. Прокул; w polszczyźnie obok formy Prokul trafia się uczone Prokulus, niekiedy mylone z odrębnym greckim Proklosem. W Polsce imię to pozostaje skrajnie rzadkie i nie posiada utrwalonej tradycji użytkowej; nie figuruje w nowożytnych statystykach nadawania imion i brak jednoznacznych, częstych zapisów średniowiecznych w źródłach polskich, poza kontekstem hagiograficznym oraz łacińskimi martyrologiami. Nie ma również stałej daty imienin w polskich kalendarzach; ewentualne obchody odnoszono by do dni wspomnień świętych Prokulów w tradycji łacińskiej. Historycznie imię mogło być znane duchowieństwu i w piśmiennictwie kościelnym, lecz nie weszło do szerokiego obiegu ludowego ani szlacheckiego. Współcześnie zachowuje charakter archaizujący i erudycyjny, bywa odbierane jako wariant o klasycyzującej proweniencji, bez ustalonych zdrobnień i bez lokalnych wariantów dialektalnych. Jeśli istnieją sporadyczne polskie poświadczenia imienia, są one wyjątkowe i trudne do udokumentowania.

Imieniny

24 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco