Otto
Znaczenie
Imię Otto ma pochodzenie starogermańskie i wywodzi się z krótkiej formy imion z pierwszym członem od-/ot-, odpowiadającym prasłowu germańskiemu *aud- ‘bogactwo, majątek, dziedzictwo’; stąd Otto znaczy dosłownie ‘ten od bogactwa’, a pierwotnie było hipokorystykiem imion typu Otfrid, Ottwin, Ottomar czy Ottokar. W łacinie średniowiecznej zapisywano je jako Otto lub Otho, a forma dopełniacza Ottonis przyczyniła się do polskiej postaci Otton, utrwalonej w tradycji kronikarskiej i hagiograficznej. W polszczyźnie równolegle występuje wariant Otto, częstszy w środowiskach niemieckojęzycznych na ziemiach polskich, oraz rzadsze pisownie historyczne Oton. Z nazwą silnie kojarzy się św. Otton z Bambergu, misjonarz Pomorza w XII wieku, którego kult spopularyzował wariant Otton i ugruntował obecność imienia w piśmiennictwie. W praktyce nadawczej na ziemiach polskich imię pojawiało się głównie w kręgach mieszczańskich i szlacheckich regionów o intensywnych kontaktach z Rzeszą, zwłaszcza na Śląsku, Pomorzu i w Prusach; w XIX i na początku XX wieku notowane było też w rodzinach polsko‑niemieckich. Po II wojnie światowej jego użycie wyraźnie spadło z powodu skojarzeń narodowych, choć od niedawna forma Otto, krótka i międzynarodowa, wraca sporadycznie w modzie na imiona „retro”. Diminutiva polskie są nieliczne i niestabilne (np. Otek), a dokładne dane o częstości w różnych okresach nie są jednolicie dostępne.
Imieniny
2 lipiec, 3 lipiec, 18 listopad
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
